Weer aan de fles...
door Mitsz
Deze keer is die fles echter niet gevuld met whiskey, maar met olie. Hennepzaadolie wel te verstaan. Wernard stuurde me de fles om te proberen en dat was niet tegen dovemansoren gezegd. Een eetlepel per dag is het recept, dus dat is niet zoīn probleem. Die giet ik er bij het ontbijt vroijk in.Gezien ik redelijk op de hoogte ben van voeding en de positieve bijdragen die het kan leveren, was ik al snel overtuigd van de heilzame kracht van deze olie. Het doel is met name de huid te verbeteren, daar die in mijn geval tientalle jaren niet aan het directe zonlicht was blootgesteld. Autisten hebben het daar meestal niet zo op.
Het einde van de fles is in zicht en ik kan niet anders zeggen, dat ik uitermate in mīn nopjes ben met het effect van de olie. Dan bedoel ik niet het psychoactieve effect, maar de invloed die het heeft op mijn lichaam. Sinds ik in 2009 (na 24 bikkelharde jaren) ben gestopt met reguliere medicatie en ben overgestapt op medicinale cannabis, is het alleen maar beter met me gegaan. Nu is het natuurlijk de kunst te beoordelen waar de crux ligt,, maar ik zal proberen uit te leggen wat er sindsdien allemaal wel lukt, dat voorheen jammerlijk mislukte...
Gelukkig ben ik niet de enige in Nederland met een Autistische stoornis en/of ADHD. Aangezien we zo langzamerhand een meerderheid aan het vormen zijn (hahaha), ga ik ervan uit dit schrijven in ieder geval voor een paar mensen van dienst kan zijn.
Herstel na sociale bijeenkomsten. Cruciaal in het leven van een autist zijn de herstelperiodes na een sociale bijeenkomst. Dit kan een feest zijn, maar ook gewoon het werk, theater etc. Vroeger spendeerde ik dagen op de bank na een feest. Vooral professionele verplichtingen als beurzen en dergelijke waren een doodschop voor mīn alledaags bestaan. Na een weekend op een beurs had ik soms wel 10 dagen de gordijnen dicht. Zware shag erbij en maar hoesten. Tegenwoordig gaat dat wel anders. Als ik er genoeg van heb dan ga ik gewoon weg en de laatste parijtjes die ik heb doorstaan verliepen gesmeerd. Geen centje pijn en ik heb nauwelijks zitten mokken daags erna. Chapeau! Dus nu rook ik bijna niet meer en zuip niet meer, vreet geen pillen meer en er zit zowaar een sociaal leven in.
Het lijkt erop dat de cannabis me eindelijk in contact heeft gebracht met eigen lichaam. Dat contact is bij Autisten zeker verstoord en om die reden kan het consumptiegedrag behoorlijk afwijken van het ideale. Alcohol en pillen helpen hierbij ook niet natuurlijk. Vanaf het moment dat ik ben begonnen met de wiet ben ik 24 kilo afgevallen en ik moet er nog 6. Dan ben ik weer op mijn oude gewicht. Gek he? Na jaren pillen slikken was ik bijkans dood en dat is geen grapje. Nu loop ik in een korte broek, eet gewone porties en dan ook nog eens van betere kwaliteit. Hoe kan dat nu toch zo ineens? Double Fun is de understatement of the year! Ik lach mīn hemd uit mijn spreekwoordelijke broek. Cannabis doet goed. Punt.
Even terug naar de hennepzaadolie, want daar hadden we het over toch? Nou... los van alle voordelen (ik voel me alsof cannabis mīn leven aan het redden is) hiervoor besproken, merk ik dat mijn organen erg goed herstellen. Ik had lever- en nierklachten en was er bang om dat het fout zou gaan. Terwijl ik die olie neem voor mīn huid, merk ik dat ik goed aan het herstellen ben. De pijntjes zijn aan het verdwijnen en alles voelt weer als vanouds. Gek he? Nee hoor. Hennepzaadolie is uitermate heilzaam. Voor degenen die meer willen weten over de invloed van onverzadigde vetzuren moest maar een Googelen naar Budwig. Anyways... de olie fietst erin als een trein Wernard!
Mijn huid begon al zachter te worden en is nu sowieso een stuk soepeler, maar het allermooist is nog wel dat ik op de een of andere manier dit jaar geen last heb van de zon, terwijl ik mijn gehele leven al in de schaduw zit. Gek he? Hehe jullie zullen wel denken...
Ik ben de afgelopen maanden netjes naar de huisarts geweest om me te laten īmonitorenī. Ze vind het prachtig dat het zo goed met me gaat en heeft dan ook na 8 maanden een positief advies uitgebracht aan de AGIS en vergoeding voor medecinale cannabis aangevraagd. En terwijl AGIS 24 jaar lang dik heeft kunnen betalen voor deze kostganger, is mijn aanvraag voor vergoeding afgewezen. Ik ben er dan ook niet rouwig om als mensen solidair met me zijn en deze club de rug toekeren, want dat is wel wat ik ga doen. Foei! Wat moeten we met zīn allen nog meer doen om aan te tonen dat we met iets goeds te maken hebben?
Mijn grote dank gaat uit naar Wernard en Yolanda, die onverdroten de strijd voortzetten. Hulde! Houd dat alsjeblieft vol. Dan ga ik maar weer eens de tuin in. Het staat er mooi bij...
Amsterdam 26 juni 2010
